Η περιφορά του Επιταφίου

Επειδή είστε πολλοί εσείς που βρίσκεστε μακρυά από το χωριό αυτές τις μέρες, αλλά η καρδιά σας είναι εδώ, οι φωτογραφίες από την χθεσινή ακολουθία και την περιφορά του Επιταφίου είναι αφιερωμένες σε εσάς.

Καλή Ανάσταση!

Ευχές για καλή Ανάσταση

Για μια ακόμη φορά το Πάσχα με βρίσκει στο χωριό. Και μπορεί να μην έχω ποτέ βρεθεί αλλού την ημέρα αυτή, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν το έχω και ποτέ επιθυμήσει. Χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ, σαν να είναι κάθε φορά η πρώτη, σαν να ξαναζώ τα πάντα για πρώτη φορά.
Εύχομαι σε όλους να περάσουν την ημέρα αυτή με χαρά μαζί με τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
Ο καθένας μας να αποκτήσει ό,τι έχει πραγματικά ανάγκη, μαζί με υγεία, αγάπη και αξιοπρέπεια.
Και ας κρατήσουμε αυτά που μας στηρίζουν στο δρόμο μας, γιατί τα New Age αρκετό κακό μας κάνανε!
Καλή ανάσταση!

Το μοιρολόι της Παναγίας

Λαϊκή ποίηση: μία τέχνη αυθόρμητη, δημιουργημένη από την αβίαστη ανάγκη του ατόμου και συνάμα του συνόλου να εκφράσει με δικά του λόγια θέματα που τον απασχολούν, τον χαροποιούν, τον λυπούν. Μία τέχνη που δεν γνωρίζεθ περιορισμούς στο θέμα, την μελωδία και τον τόπο και τρόπο εκφοράς, αλλά δημιουργεί τραγούδια χαράς και μοιρολόγια με την ίδια ευκολία.
Το μοιρολόι της Παναγίας, ιδιαίτερο δείγμα της τέχνης αυτής, αποτελεί μια εκλαϊκευμένη αφήγηση των γεγονότων του Πάθους, ειδωμένων συμβατικά μέσα από τα μάτια της Παναγίας, χωρίς ουσιαστικά καμία αντιστοιχία με τις αφηγήσεις των Ευαγγελίων. Σε πολλές περιοχές ψάλλεται γύρω από τον Εσταυρωμένο ή και απαγγέλλεται σαν ποίημα, όπως θυμάμαι εγώ να κάνει η γιαγιά μου.
Είναι από εκείνες τις εικόνες, που μας κάνουν να αισθανόμαστε σαν να πέρασαν από την εποχή, που εμείς είμασταν μικρά παιδιά, αιώνες. Αλλιώς δεν μπορώ να εξηγήσω την διαφορά που χωρίζει τα δική μου παιδικά βιώματα από εκείνα των σημερινών παιδιών.

Σήμερα μαύρος Ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα,

σήμερα όλοι θλίβουνται και τα βουνά λυπούνται.
Σήμερα έβαλαν βουλή οι άνομοι Οβραίοι,
οι άνομοι και τα σκυλιά κι' οι τρισκαταραμένοι,
για να σταυρώσουν το Χριστό, τον Μέγα Βασιλέα.
Ο Κύριος ηθέλησε να μπει σε περιβόλι,
να λάβει δείπνον μυστικόν για να τον λάβουν όλοι.
Κι' η Παναγιά η Δέσποινα καθόταν μοναχή της,
τας προσευχάς της έκανε για το μονογενή της.
Φωνή τους ήρθ' εξ Ουρανού κι απ' Αρχαγγέλου στόμα:
-Φτάνουν κυρά μου οι προσευχές, φτάνουνε κι οι μετάνοιες,
το γυιό σου τον επιάσανε και στο φονιά τον πάνε
και στου Πιλάτου την αυλή, εκεί τον τυραγνάνε.
-Χαλκιά-χαλκιά, φτιάσε καρφιά, φτιάσε τρία περόνια.
Και κείνος ο παράνομος βαρεί και φτάχνει πέντε.
-Συ Φαραέ, που τά 'φτιασες πρέπει να μας διδάξεις.
-Βάλτε τα δυο στα χέρια του και τ' άλλα δυο στα πόδια,
το πέμπτο το φαρμακερό βάλε το στην καρδιά του,
να στάξει αίμα και νερό, να λιγωθεί η καρδιά του.
Κι' η Παναγιά σαν τάκουσε έπεσε και λιγώθη,
σταμνί νερό της ρίξανε, τρία κανάτια μόσχο,
για να της ερθ' ο λογισμός, για να της έρθει ο νους της.
Κι' όταν της ηρθ' ο λογισμός, κι' όταν της ηρθ' ο νους της,
ζητά μαχαίρι να σφαγεί, ζητά φωτιά να πέσει,
ζητά γκρεμό να γκρεμιστεί για το μονογενή της.
-Μην σφάζεσαι, Μανούλα μου, δεν σφάζονται οι μανάδες.
Μην καίγεσαι, Μανούλα μου, δεν καίγονται οι μανάδες.
Λάβε, κυρά μ' υπομονή, λάβε, κύρά μ' ανέση.
-Και πώς να λάβω υπομονή και πώς να λάβω ανέση,
που έχω γυιο μονογενή και κείνον Σταυρωμένον.
Κι' η Μάρθα κι' η Μαγδαληνή και του Λαζάρου η μάνα
και του Ιακώβου η αδερφή, κι' οι τέσσερες αντάμα,
επήραν το στρατί-στρατί, στρατί το μονοπάτι
και το στρατί τους έβγαλε μες του ληστή την πόρτα.
-Άνοιξε πόρτα του ληστού και πόρτα του Πιλάτου.
Κι' η πόρτα από το φόβο της ανοίγει μοναχή της.
Τηράει δεξιά, τηράει ζερβά, κανέναν δεν γνωρίζει,
τηράει δεξιώτερα βλέπει τον Αϊγιάννη,
Αγιέ μου Γιάννη Πρόδρομε και βαπτιστή του γυιου μου,
μην είδες τον υγιόκα μου και τον διδάσκαλόν σου;
-Δεν έχω στόμα να σου πω, γλώσσα να σου μιλήσω,
δεν έχω χεροπάλαμα για να σου τόνε δείξω.
Βλέπεις Εκείνον το γυμνό, τον παραπονεμένο,
οπού φορεί πουκάμισο στο αίμα βουτηγμένο,
οπού φορεί στην κεφαλή αγκάθινο στεφάνι;
Αυτός είναι ο γυιόκας σου και με ο δάσκαλός μου!
Κι' η Παναγιά πλησίασε, γλυκά τον αγκαλιάζει.
-Δε μου μιλάς παιδάκι μου, δε μου μιλάς παιδί μου;
-Τι να σου πω, Μανούλα μου, που διάφορο δεν έχεις·
μόνο το μέγα Σάββατο κατά το μεσονύχτι,
που θα λαλήσει ο πετεινός και θα βαρούν καμπάνες,
τότε και συ, Μανούλα μου, θά 'χεις χαρά μεγάλη!
Σημαίνει ο Θεός, σημαίνει η γη, σημαίνουν τα Ουράνια,
σημαίνει κι' η Άγια Σοφία με τις πολλές καμπάνες.
Όποιος τ' ακούει σώζεται κι' όποιος το λέει αγιάζει,
κι' όποιος το καλοφουγκραστεί Παράδεισο θα λάβει,
Παράδεισο και λίβανο απ' τον Άγιο Τάφο.

Το τροπάριο της Κασσιανής

Δεν νομίζω ότι είναι πολλές οι φορές οι φορές που συνειδητοποιούμε ότι οι εκκλησιαστικοί ύμνοι είναι ποιητικά κείμενα. Τα αντιμετωπίζουμε συνήθως σαν προσευχές, αγνοώντας την καλλιτεχνική τους αξία.
Το τροπάριο της Κασσιανής δεν έπαψε ποτέ να συγκινεί, εδώ και 12 αιώνες, ακριβώς επειδή με την ποιητική της τέχνη, τις συγκινητικές εικόνες και τις έντονες αντιθέσεις καταφέρνει να στήσει μπροστά στον ακροατή ακέραιο το επεισόδιο όχι μόνο του πλυσίματος των ποδιών του Χριστού από την πόρνη, αλλά και του προπατορικού αμαρτήματος, ακόμη και εικόνων από τη φύση.

Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή,
τὴν σὴν αἰσθομένη θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν,
ὀδυρομένη, μύρα σοι, πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει.
Οἴμοι! λέγουσα, ὅτι νύξ μοι ὑπάρχει, οἶστρος ἀκολασίας,
ζοφώδης τε καὶ ἀσέληνος ἔρως τῆς ἁμαρτίας.
Δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων,
ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ·
κάμφθητί μοι πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας,
ὁ κλίνας τοὺς οὐρανοὺς τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει.
Καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας,
ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις·
ὧν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν,
κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη.
Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους
τίς ἐξιχνιάσει, ψυχοσῶστα Σωτήρ μου;
Μή με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος.

Κύριε, η γυναίκα που επιδόθηκε σε πλήθος αμαρτιών,

έχοντας αντιληφθεί την θεϊκή σου φύση, αναλαμβάνοντας καθήκοντα μυροφόρου,

θρηνώντας, σου φέρνει μύρα πριν από την ταφή σου.

Άλοίμονο! φωνάζει, που μέσα μου νύχτα βρίσκεται, πόθος για ακολασία,

ολοσκότεινος και ασέληνος έρωτας για την αμαρτία.

Δέξου τις πηγές των δακρύων μου,

εσύ που το νερό της θάλασσας σύννεφα το κάνεις.

Ένδοσε στους αναστεναγμούς της καρδιάς μου, 

εσύ που χαμήλωσες τον ουρανό με την απερίγραπτη σάρκωσή σου.

Θα καταφιλήσω τα πανάγια πόδια σου

και θα τα σκουπίσω με τις μπούκλες των μαλλιών μου.

Αυτά τα πόδια, που η Εύα ακούγοντας τον θόρυβό τους

στον παράδεισο το δειλινό κρύφτηκε από το φόβο.

Το πλήθος των αμαρτιών μου και την άβυσσο του σχεδίου σου

ποιός θ' ανακαλύψει, Σωτήρα της ψυχής μου;

Μην με παραμερίσεις την δούλη σου, εσύ που έχεις απεριόριστη ελεημοσύνη.

Εν μέσῳ ετοιμασιών

Το ελληνικό σπίτι δεν παύει ποτέ να μοσχοβολά κάθε λογής γαργαλιστικές μυρωδιές, ακόμα και όταν επικρατεί νηστεία. Πρόκειται για αυτήν την εξαιρετική συνήθεια των ετοιμασιών των φαγητών της γιορτής - κάθε γιορτής - που συνοδεύει τους Έλληνες από την αρχαιότητα. Και δεν είναι να απορεί κανείς με το οξύμωρο, με το οποίο έρχεται αντιμέτωπος: μέρες νηστείας και δρόμοι και σπίτια αναδίδουν τη μυρωδιά κουλουριών, τσουρεκιών, αυγών, κρέατος, χωρίς κανείς να διανοείτε να βάλει στο στόμα του κάτι από αυτά. Θα ακούσεις πολλές φορές να σου εξηγούν απλοϊκά "άμα δεν νηστέψεις, πώς θα ξεχωρίσεις τις ημέρες;". Μπορεί να φαίνεται αστείο και απομακρυσμένο από τον αληθινό σκοπό της νηστείας, αλλά αποτελεί και αυτή η εξήγηση μία όψη της.
Αυτό που πάντοτε με γοήτευε στις ετοιμασίες του Πάσχα (ίσως λόγω της μανίας με την τάξη και τον προγραμματισμό) είναι ότι κάθε δουλειά είναι τοποθετημένη σε συγκεκριμένη μέρα της Μεγάλης Εβδομάδας: την Μεγάλη Τρίτη τα κουλούρια, την Μεγάλη Πέμπτη τα αυγά, το Μεγάλο Σάββατο η μαγειρίτσα και το αρνί. Φυσικά, το πρόγραμμα δεν είναι τυχαίο. Η Δευτέρα, η Τετάρτη και κυρίως η Μεγάλη Παρασκευή είναι μέρες, κατά τις οποίες οι δουλειές απαγορεύονται. Συνεπώς, στις υπόλοιπες οι δουλειές κατανέμονται ορθολογικά: τα πιο ευπαθή εδέσματα παρασκευάζονται όσο το δυνατόν πιο κοντά στην ημέρα της Ανάστασης.
Η σοφία, λοιπόν, παρούσα και στην κουζίνα! Πώς θα μπορούσε, άλλωστε, να μην είναι έτσι, σε έναν λαό που έμαθε να ζυγίζει τα πάντα (κι αν το ξεχάσαμε για λίγο, πάλι σε αυτό καταλήγουμε σιγά-σιγά).

Ταλανισμός των Γραμματέων και Φαρισαίων

Τότε ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησεν τοῖς ὄχλοις καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ 2 λέγων, Ἐπὶ τῆς Μωϋσέως καθέδρας ἐκάθισαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι. 3 πάντα οὖν ὅσα ἐὰν εἴπωσιν ὑμῖν ποιήσατε καὶ τηρεῖτε, κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μὴ ποιεῖτε· λέγουσιν γὰρ καὶ οὐ ποιοῦσιν. 4 δεσμεύουσιν δὲ φορτία βαρέα καὶ δυσβάστακτα καὶ ἐπιτιθέασιν ἐπὶ τοὺς ὤμους τῶν ἀνθρώπων, αὐτοὶ δὲ τῷ δακτύλῳ αὐτῶν οὐ θέλουσιν κινῆσαι αὐτά. 5 πάντα δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν ποιοῦσιν πρὸς τὸ θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις· πλατύνουσιν γὰρ τὰ φυλακτήρια αὐτῶν καὶ μεγαλύνουσιν τὰ κράσπεδα τῶν ἰματίων αύτῶν, 6 φιλοῦσιν δὲ τὴν πρωτοκλισίαν ἐν τοῖς δείπνοις καὶ τὰς πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς 7 καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ καλεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, Ῥαββί....Οὐαὶ δὲ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν. 15 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι περιάγετε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον, καὶ ὅταν γένηται ποιεῖτε αὐτὸν υἱὸν γεέννης διπλότερον ὑμῶν. 16 Οὐαὶ ὑμῖν, ὁδηγοὶ τυφλοὶ οἱ λέγοντες, Ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ ναῷ, οὐδέν ἐστιν· ὃς δ’ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ χρυσῷ τοῦ ναοῦ ὀφείλει. 17 μωροὶ καὶ τυφλοί, τίς γὰρ μείζων ἐστίν, ὁ χρυσὸς ἢ ὁ ναὸς ὁ ἁγιάσας τὸν χρυσόν; .... 23 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ ἄνηθον καὶ τὸ κύμινον, καὶ ἀφήκατε τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου, τὴν κρίσιν καὶ τὸ ἔλεος καὶ τὴν πίστιν· ταῦτα [δὲ] ἔδει ποιῆσαι κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι. 24 ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διϋλίζοντες τὸν κώνωπα τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες. 25 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι καθαρίζετε τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ἐξ ἁρπαγῆς καὶ ἀκρασίας. 26 Φαρισαῖε τυφλέ, καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς τοῦ ποτηρίου, ἵνα γένηται καὶ τὸ ἐκτὸς αὐτοῦ καθαρόν. 27 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας. 28 οὕτως καὶ ὑμεῖς ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δέ ἐστε μεστοὶ ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας. 29 Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι οἰκοδομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν καὶ κοσμεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν δικαίων, 30 καὶ λέγετε, Εἰ ἤμεθα ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἡμῶν, οὐκ ἂν ἤμεθα αὐτῶν κοινωνοὶ ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν. 31 ὥστε μαρτυρεῖτε ἑαυτοῖς ὅτι υἱοί ἐστε τῶν φονευσάντων τοὺς προφήτας. (Κατά Ματθαίον κγ΄)

Τότε ο Ιησούς μίλησε στο πλήθος και στους μαθητές του και είπε:  στο θρόνο του Μωυσή κάθισαν οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι. Όλα όσα σας λένε, λοιπόν, να τα κάνετε και να τα τηρείτε, αλλά να μην φέρεστε σύμφωνα με τις δικές τους πράξεις. Γιατί λένε μόνο, χωρίς να πράττουν. Συγκεντρώνουν φορτία βαριά και δυσβάστακτα και τα ακουμπούν στους ώμους των ανθρώπων, ενώ οι ίδιοι δεν έχουν την πρὀθεση ούτε το δαχτυλό τους να κινήσουν. Κάθε τους πράξη την κάνουν για να τους δει ο κόσμος. Αυξάνουν τα φυλακτά τους και μεγαλώνουν τις άκρες των ρούχων τους (για να δείχνουν ευσεβείς). Τους αρέσει να κάθονται μπροστά-μπροστά στα δείπνα και στις συναγωγές και να τους αποκαλεί ο κόσμος "Δάσκαλέ μου"... Αλίμονό σας γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, που κλείνετε την βασιλεία των ουρανών στους ανθρώπους. Ούτε εσείς μπαίνετε, ούτε άλλους αφήνετε να μπούν. Αλίμονό σας γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, που γυρίζετε όλον τον κόσμο για να κάνετε κάποιον να πιστέψει και όταν το καταφέρετε, τον κάνετε γιο της καταστροφής δυό φορές περισσότερο από εσάς. Αλίμονό σας, οδηγοί τυφλοί, που λέτε ότι όποιος ορκιστεί στο ναό δεν οφείλει τίποτα, ενώ όποιος ορκιστεί στο χρυσό του ναού οφείλει. Ανόητοι και τυφλοί, τί είναι πιο σημαντικό, ο χρυσός ή ο ναός που αγιάζει το χρυσό; ... Αλίμονό σας γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, που δίνεται στο ναό το ένα δέκατο από το δυόσμο και τον άνηθο και το κύμινο, ενώ αμελείτε τα πιο σημαντικά σημεία του νόμου, την δικαιοσύνη, την ελεημοσύνη και την πίστη. Έπρεπε να φροντίσετε αυτά, αλλά να μην αμελήσετε και τα πρώτα. Οδηγοί τυφλοί, που πετάτε μακρυά το κουνούπι, ενώ καταπίνετε την καμήλα. Αλίμονό σας γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, που καθαρίζεται την εξωτερική πλευρά του ποτηριού και του πιάτου, ενώ εσωτερικά είναι γεμάτα από προϊόντα αρπαγής και από κάθε ακαθαρσία. Φαρισαίε τυφλέ, καθάρισε πρώτα το εσωτερικό του ποτηριού, για να καθαριστεί και το εξωτερικό. Αλίμονό σας γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, που μοιάζετε με τάφους ασπρισμένους, που έξωτερικά φαίνονται όμορφοι, ενώ εσωτερικά είναι γεμάτοι από οστά και κάθε ακαθαρσία. Έτσι κι εσείς, εξωτερικά φαίνεστε στους ανθρώπους δίκαιοι, ενώ εσωτερικά είστε γεμάτοι υποκρισία και αμαρτία. Αλίμονό σας γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, που φτιάχνετε τους τάφους των προφητών και καλλωπίζετε τα μνημεία των αγίων και λέτε "Αν ζούσαμε την εποχή των προγόνων μας, δεν θα συμμετείχαμε μαζί τους στη δολοφονία των προφητών". Κι έτσι παραδέχεστε ότι είστε απόγονοι εκείνων που δολοφόνησαν τους προφήτες.

Χρόνια πολλά!!!

Χαίρομαι που μέσα από αυτή τη μικρή σελίδα έχω την ευκαιρία να πω τα χρόνια πολλά σε όλους σας, όσο μακρυα και αν βρίσκεστε!
Εύχομαι στον καθένα ξεχωριστά υγεία, προσωπική ευτυχία και κάθε καλό, κυρίως δε ανάσταση ψυχής. Μπορεί ο κόσμος γύρω μας να δείχνει σημάδια γήρατος , αλλά η αγάπη και η χαρά που κρύβουμε εμείς στην καρδιά μας φαίνεται να είναι αρκετή για να μας κρατήσει ελπίζοντες.

Χρόνια πολλά λοιπόν!!!

Λαμπριάτικος Ψάλτης...

...εἰς ὅλους τοὺς ναοὺς παρουσιάζονται κατὰ τὰς ἡμέρας ταύτας πολλοὶ τέως ἄγνωστοι μουσόληπτοι, ἐκ τοῦ παραχρῆμα λαμπριάτικοι ψάλται, οὕτω καὶ ὁ γράφων, ἐνῶ, καθ᾿ ὅλον τὸν ἄλλον χρόνον σιωπᾶ, παρουσιάζεται δὶς τοῦ ἔτους οὗτος, τὰ Χριστούγεννα καὶ τὸ Πάσχα...

οὕτω καὶ ὁ γράφων...

...ὡς σκεύη κεραμέως...

Ἐξέδυσάν με τὰ ἱμάτιά μου, καὶ ἐνέδυσάν με χλαμύδα κοκκίνην, ἔθηκαν ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου, στέφανον ἐξ ἀκανθῶν, καὶ ἐπὶ τὴν δεξιάν μου χεῖρα, ἔδωκαν κάλαμον, ἵνα συντρίψω αὐτούς, ὡς σκεύη κεραμέως.

Αντίθετα με εμάς, που, αν είχαμε την ευκαιρία, σίγουρα θα διαλύαμε αυτούς που μας βλάπτουν, δεν το έκανε.

Οίκος σοφίας...

Ἡ πανταιτία, καὶ παρεκτικὴ ζωῆς, ἡ ἄπειρος σοφία τοῦ Θεοῦ, ᾠκοδόμησε τὸν οἶκον ἑαυτῆς, ἁγνῆς ἐξ ἀπειράνδρου Μητρός· ναὸν γὰρ σωματικὸν περιθέμενος, ἐνδόξως, δεδόξασται, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν. (Μ.Τετάρτη, Ωδή Α΄)

Ἡ σοφία ᾠκοδόμησεν ἑαυτῇ οἴκον καὶ ὑπήρεισεν στύλους ἑπτά… (Παροιμίαι 9,1)

...ἐν τῷ παραδείσῳ ...

...ὧν (ποδῶν) ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν, κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη... (Τροπάριο της Κασσιανής).

...Καὶ ἤκουσαν τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλινόν, καὶ ἐκρύβησαν ὅ τε Ἀδὰμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἐν μέσῳ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου... (Γένεσις 3.8)

Ἐν ταῖς λαμπρότησι τῶν Ἁγίων σου...

Ἐν ταῖς λαμπρότησι τῶν Ἁγίων σου, πῶς εἰσελεύσομαι ὁ ἀνάξιος; Ἐὰν γὰρ τολμήσω συνεισελθεῖν εἰς τὸν νυμφῶνα, ὁ χιτών με ἐλέγχει ὅτι οὐκ ἔστι τοῦ γάμου, καὶ δέσμιος ἐκβαλοῦμαι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων. Καθάρισον, Κύριε, τὸν ῥύπον τῆς ψυχῆς μου καὶ σῶσόν με, ὡς φιλάνθρωπος.
Απόψε, λόγω της παραβολής των Δέκα Παρθένων, "της εκ του ιερού Ευαγγελίου", η εικόνα που κυριαρχεί στους ύμνους είναι αυτή του Νυμφώνα, δηλαδή της νυφικής εορτής, που συμβολίζει τον Παράδεισο.
Το παραπάνω τροπάριο είναι από τα ωραιότερα που ακούσαμε. Προϋποθέτει μία ατμόσφαιρα χαράς, στην οποία ο ομιλών (σύμβολο κάθε ανθρώπου) διστάζει να μπει, γιατί δεν έχει τα κατάλληλα ρούχα και φοβάται ότι οι φύλακες της εορτής, οι άγγελοι θα τον πετάξουν έξω.
Η παρομοίωση της κατάστασης της ψυχής με ρούχο είναι παλαιότατη. Μπορούμε να ανακαλέσουμε καταρχάς την εικόνα από την Αποκάλυψη του Ιωάννη, όπου οι ψυχές των δικαίων που βρίσκονται κάτω από το ουράνιο θυσιαστήριο περιγράφονται να φορούν λευκούς χιτώνες, λευκασμένους με το αίμα του Αρνίου.
Σκέψεις.....!!!

Ἔλαβον τὰ βαΐα τῶν φοινίκων καὶ ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν αὐτῷ...

Κυριακή των Βαϊων σήμερα! Σε μια εβδομάδα ακριβώς Ανάσταση, με τη γνωστή ατμόσφαιρα της χαράς και της ευωχίας. Όμως μέχρι τότε μένουν εφτά μέρες. Λίγες στον αριθμό, οι μέγιστες, όμως, σε περιεχόμενο. Σήμερα στους ναούς μοιράζονται κλαδιά δάφνης (βαγιάς, όπως την ξέρουμε εμείς στο χωριό μας) σε ανάμνηση της υποδοχής του Χριστού στα Ιεροσόλυμα από το πλήθος, το ίδιο πλήθος που πέντε ημέρες μετά θα φώναζε με μανία "ἆρον ἆρον, σταύρωσον αὐτὸν". Ένα επίσης ωραίο έθιμο, που δεν έχω δει αλλού είναι η ανθοδέσμη από βάγια και άνθη που δίνεται σήμερα από τον ιερέα σε όποιο νιόπαντρο ζευγάρι υπάρχει στο χωριό, για να υπενθυμίσουν την ξεχωριστή χαρά τους.
Από το βράδυ η ατμόσφαιρα στους ναούς θα αλλάξει εντελώς, όταν οι μαύρες ποδιές θα καλύψουν τις εικόνες και τα θλιβερά τροπάρια θα αρχίσουν να ψάλλονται.
Χρόνια πολλά!

Του Λαζάρου

Οι μέρες του Πάσχα έφτασαν και φέτος. Από αύριο το κλίμα αλλάζει και γίνεται πιο συγκινητικό, περισσότερο κατανυκτικό αλλά και μεγαλοπρεπές. Όλες οι μέρες έχουν το δικό τους χαρακτήρα και μικρά έθιμα, για εμάς, που τα γνωρίζουμε ως μέρος της ζωής μας, δεδομένα, λαμβάβουν χώρα κάθε μέρα ξεχωριστά.
Σήμερα είναι το Σάββατο του Λαζάρου. Προτύπωση της Ανάστασης του ίδιου του Χριστού, όπως θα ακούσουμε αύριο στο απολυτίκιο της γιορτής των Βαϊων. Ισως να θυμάστε κάποιοι από εσάς αυτή τη μέρα τις μανάδες ή τις γιαγιάδες σας να σας λένε : "Μη λουστείς παιδάκι μου σήμερα γιατί θα τρέμει το κεφάλι σου σαν του Λαζάρου" !
Άγνωστη η προέλευση αυτής της δεισιδαιμονίας. Ωστόσο, υπάρχει και αντίδοτο : ρίχνουμε στο νερό με το οποίο πρόκειται να λουστούμε ένα μεταλλικό αντικείμενο, προφανώς για να είναι το κεφάλι σταθερό σαν το σίδερο και να μην τρέμει!
Καλή Μεγάλη Εβδομάδα!

Χριστός Ανέστη!!!

Χρόνια πολλά σε όλους, Ηρακλειώτες, Μπρουμαίους ή όπως αλλιώς προτιμάτε!!!
Πολλούς σας είδα στο χωριό!Στους υπόλοιπους εύχομαι διαδικτυακά!'Οσοι ήσασταν χθες στην Ανάσταση θα είδατε για μια ακόμη χρονιά το χαμό με τα "δυναμιτάκια" και τα πυροτεχνήματα!Τα τελευταία χρόνια κέντρο εκτόξευσης έχει γίνει το σπίτι του παπα-Γιώργη! Για μια ακόμη χρονιά, επίσης, με το πρώτο "Χριστός Ανέστη" που ακούστηκε, λες και έπεσε βόμβα: όλοι έφυγαν τρέχοντας για τη μαγειρίτσα!
Όπως και να έχει, το Πάσχα στο χωριό δε συγκρίνεται με τίποτα άλλο!Πόσο μάλλον το Πάσχα στην Ηράκλεια!!! Όσοι το ζούμε, το ξέρουμε!!!
Και πάλι χρόνια πολλά σε όλους, με υγεία και προσωπική ευτυχία! Και για το χωριό μας κάθε καλό!